Anu nang usap ari ay….

Indian Girl : What do people in your country play?
Pinay : We play basketbol. What about in your kantre?
Indian Girl : Oh in India, we play titi.
Pinay : What?!
Indian Girl: Titi? That’s our national past time. We love playing titi.
Pinay : In the Philippines, only men play titi.
Indian Girl : Why? Women there don’t like titi?
Pinay : They like titi but they only play titi of their husband.

Natapos ang usapan na hindi sila nagkaintindihan. Nalaman na lang, ang ibig niya lang palang sabihin sa titi ay table tennis. Pa titi – titi pa kasi table tennis lang naman pala ibig sabihin.. tsk tsk!

Hahaha

Nagpapaantok

sayang na pangarap…..

sa bawat sandaling akoy magninilay
may daloy ng luha na di mapigilan
tuwing lilimihin sa aking isipan
ang dusay sinapit ng api kong buhay…..

noong kapiling ka o mahal kong liyag
ang bawat sandali sa akin ay galak
ang nota ng musika ang bawat halakhak
ikaw ang langit ko sa buong magdamag….

akoy katulad rin ng ibang nangarap
na makapaghandog ng magandang bukas
ang hindi ko alam at abot ng hagap
kulang pa sayo ang lahat kong sikap

hindi kita sinisisi sa sinapit nitong palad
pagkat akoy isang aba sa iyo ay hindi dapat
palagay mo marahil sa dibdib ng mahirap
wala kang luwalhating masasalat oras oras……

 

Ang Mahiwagang Laway

SINO ANG GUSTONG MAGING HENERAL NG HARI???

Si Ahmed ay isang high-ranking official sa korte ni Haring Akbar . Matagal
nang pinakamimithi ni Ahmed na pagsawaang madede ang malulusog na dibdib ng
Reyna. Tuwing mapapadaan si Ahmed sa harapan ng Reyna ay gayon na lamang ang
pagkasiphayo ng kanyang kalooban. Isang araw, ipinagtapat ni Ahmed ang
kinikimkim niyang pagnanasa sa pangunahing tagapayo ng Hari, si Birbal.
Umiiyak na nagmakaawa si Ahmed kay Birbal upang tulungan siya sa kanyang
suliranin. Pinag-isipan ni Birbal ang bagay na iyon, at pumayag siyang
tulungan si Ahmed sa kondisyon na kapag natupad ang ninanasa ni Ahmed ay
babayaran siya ni Ahmed ng 1,000 gintong kuwalta.
Agad na sumang-ayon si Ahmed. Humingi si Birbal kay Ahmed ng kalahating
tasang laway nito. Isinangkap ni Birbal ang laway ni Ahmed sa mahiwagang
losyon. Kinabukasan, habang naliligo ang Reyna, ipinahid ni Birbal ang
mahiwagang losyon sa bra nito. Matapos isuot ng Reyna ang bra ay
nagsimulang mangati ang mga suso nito. Habang nagtatagal ay lalong
sumisidhi ang pangangati ng boobs ng Reyna, kaya ganoon na lamang ang
pag-aalala ng Hari.
Hindi makatulog ang Reyna dahil sa pangangati ng kanyang boobs, at syempre
pa ay bwisit na bwisit ito. Kung sinu-sino ang kinunsulta ng Hari, kabilang
si Birbal, at nagkaisa sila na ang makagagamot sa karamdaman ng Reyna ay
isang espesyal na laway na kailangang ilagay sa loob nan apat na oras.
Isiniwalat ni Birbal na ang espesyal na laway ay matatagpuan sa bibig ni
Ahmed. Ipinatawag ni Haring Akbar si Ahmed, at inatasan itong dedehin nang
apat na oras ang dibdib ng Reyna. Apat na oras na singkad na nagpapasasa
si Ahmed sa suso ng Reyna na mistulang asong ulol. Dinilaan niya iyon,
kinagat , pinisil-pisil, nilamas, nilamutak. Nakamit ni Ahmed ang matagal na
niyang hinahangad. Pagkalipas ng apat na oras ay masayang-masaya si Ahmed.
Nang magtagpo sila ni Birbal at sinisingil siya nito, tumangging magbayad
si Ahmed at ipinagtabuyan niya si Birbal. Alam ni Ahmed na hindi
makapagsusumbong si Birbal kay Haring Akbar.
Minaliit ni Ahmed ang talino ni Birbal. Kinabukasan,ipinahid ni Birbal ang
mahiwagang losyon sa underwear ni Haring Akbar. Muling ipinatawag ni Haring
Akbar si Ahmed…………………………

Tuloy ko pa ba ang kuwento? . . . . . . . . . . . .

Saka na, work ka na muna.

Anu ngani ang DAHILAN?

Sa aking pagiisip  tungkol sa di matuloy tuloy na bakasyon ko sa pinas ( ayaw ako payagan ng mga amo ko tapusin ko daw muna ung critical stage ng project… masyado  daw akong pogi walang papalit sa iiwan ko na posisyon). Naisip ko  tuloy ang pamusong kasabihan ng mga pinoy dito sa saudi.. ay utoy dito ang kontrata ang tinatapos indi ang project. Ako kasi ang commitment ko sa trabaho ay ganun na lamang.. eto kc ang bread and butter ko eto ang pinagkukunan ko ng pangsuporta ko sa pamilya ko. Minsan tuloy nasabihan ako… ” Ay maka Yano ka UTOY yanung ige mo magpayaman.

Minsan kailangan tayong magsakripisyo, malayo sa mga minamahal para mabigyan sila ng maalwan na pamumuhay. pero para saan naman lahat yun kung tatanda at mauubos ang lakas mo sa pagpapaalipin sa bansang arabo na hindi mo sila makakasama.. ( 45 days lang naman ang hinihingi ko ayan tuloy nag emo emohan ako eh eh maka iba)

Naitanung ko rin bakit kailangan pang magpayaman kung sa kaduluduluhan naman ay kamatayan. Napakasarap mamuhay ung maalwan, ung walang ibang iniisip, ung kasama mo ang mahal sa buhay. Pangarap ko lang naman ay magkaroon ng sariling bahay at isang masasabing negosyo sa pinas , para makapgstay na sa pinas forever maga kuyakuyakoy na laang. Ay na kung me trabaho baga na matinu tinu sa pinas ako ay di maga paka alis alis. Di ko mararanasan ang kumaing mag isa, matulog mag isa, mamasyal mag isa, gumising mag isa, maglutong mag isa, maglabang mag isa. Pero balewala lahat yan basta maalwan ang pamumuhay ng naiwan ko sa pinas. basta masaya sila, nabibili nila gusto nila, nakakain nila gusto nila (bawas hayblad di baga?? )

Pasasan baga at malalampasan yan. Sabi nga lahat ng pagsubok ay di ibibigay kung di kakayanin at basta susukuan na laang.  (Problems are Purposeful Roadblocks Offering Beneficial Lessons (to) Enhance Mental Strength. Inner strength comes from struggle and endurance, not when you are free from problems. ) Kakaiba aring naisip ko na ari.. bakasyon laang inaisip ko ay… yaesya tutulog na ang kenyo (mahal ko kayo) tommorow is another day…

Composition…

Makabagong  Bahay Kubo

i

Bahay kubo, Kahit Munti

Ang Halaman doon ay sari sari

Ubas, Mansanas, Durian at Sunkist

Chorus:

Pero Bahay Kubo 2x

ii

Ang Bubong ay tisa

ang bintanay kapis

ang ding ding ay pader

repeat chorus

iii

Lima ang tsuper

dalawa ang driver

isa ang reserba

tagatulak pala

repeat chorus

iv

May seksing labandera

me daldalerang muchacha

me sipsip na mayordoma

taga hugas pala

Chorus

Wakas

     Siguro wala laang ako magawa, pati walang kabuluhang komposisyon napag diskitahan ko. Nangarap lang naman ako magkaroon ng matatawag na bahay. (Salamat ke Wifey dream come true). Sino ang mag aakala sa loob lang ng isang taon ko dito sa saudi (2007) matutupad  ung pinaka mimithi namin na  magkaroon ng sariling bahay. Pakiramdam ko noon ako ang pinaka mayabang na nilalang, Katakot takot namang pagtitipid ang ginawa ko nuon. naruon yung halos isang buwan na itlog ang ulam (naalala ko pa ung mala imburnal na amoy ng utot), ung uutangin ko ung isang buwan ko na sahod para me maipadala sa pinas pampasahod sa mga manggagawa, ( credits to tatay efren ung tatay tayan ko dito sa saudi), ung di makasama sa mga gimikan ng mga katrabaho pag weekends (sayang din ung riyals na magagastos pang remittance din yun) Dun ko nalaman ung ibig sabihin ng todo higpit ng sinturon. Pero ika nga me gantimpla lahat ng pagtitiis at paghihirap, by june 3, 2008 exactly our 3rd year wedding anniversary naganap ung blessings ng bahay kubo namin. Sa ngaun iyan ang matatawag ko na greatest accomplishment ko sa pagpaalipin dito sa saudi. Sabi nga nung mga kasamahan ko buti pa raw ako, in one year naka adhika na ako ng bahay. samantalang ung iba inabutan na ng tanda at naubusan na ng lakas sa pagtrabaho dito sa saudi, wala man lang naadhika kahit simpleng bahay kubo. Maganda man o panget ang dahilan, masama o mabuti, sila na lang ang nakakaalam kung bakit di nila nagawa kung anu ang naacomplish ko. Nangingite na lang ako salamat na lang at me wifey ako na  madiskarte at malakas ang loob. (my budget master). Kailan kaya makakagawa ung iba ng sariling komposisyon>>>

Bahay Kubo

recieving area

para ke nining

Wifey’s Message

Huling Byahe…. Unang Banat

I remember those days…. Uwian galing sa maghapong pagsusunog ng kilay bilang estudyante… Alas singko medya ng hapon huling byahe.. punuan ang jeepney kaya kami bilang mga lalake sa estribo o kaya sa bubong na lang kami sasakay. kung aarte arte malamang di ako makakauwe sa aming bahay. Ang byahe ay 1sang oras bago makarating sa huling destinasyon sa bilis na 30 – 40 km/h.. oo ganun lng kabilis paano ang kipot lang ng kalsada sa amin.. 6 meters lang ang lapad , bale konte lang ang allowance para sa dalawang magkasalubong na sasakyan.. dagdag pa na puro bangin ang gilid ng kalsada kaya kung mamali ng kalkulasyon si mamang driver malamang sa bangin kami pupulutin. Pero gayunpaman masaya pa rin ang paglalakbay namin, pano buhay estudyante, mga bata me kapilyuhan, naiisip pa ring magharutan habang nakabitin sa estribo ng jeep. DAhil nga punuan ang kawawang jeepney parang bulaklak na ang hitsura dahil ang mga tao ang nagsisilbing petals dahil sa indi na makita ang katawan ni jeepney.. sa gilid, sa bubong, sa unahan, ang bakante lang ay yung bnandang salamin sa harapan ng driver ( siempre para makita naman ang daan). Paborito naming pwestuhan ay yung bandang hulihan sa pintuan ni jeepney dahil sa me bangkong kahoy… pakunswelo na lamang namin ni waffu ( klasmeyt ko during engineering days) pag maganda ang nakaupo sa bangkong kahoy. siyempre mas maganda pa pag pahinto hinto ang sasakyan ni pareng drayber dahil dumadanti danti ang pang una namin sa likuran ni seksing pasahero. (bagay na di naman sinasadya) Pero ang kalokohan di man sinasadya ay kalokohan parin.. bakit kamo si pareng waffu pagbaba ng sasakyan bukas na ang siper ng pang una. Si ako patay malisya lang ( wholesome ako eh) Sa ganyan umiikot ang buhay estudyante namin ni waffu.. sa maghapon aral, pagsapit ng uwian pagbitin sa hulihan ng jeep para makuha naman namin ang reward namin si miss sexy sa likuran ng bangkong kahoy. !sang buong taon naming ginagawa ang ganuong kalokohan hanggang ewan ko ba nakasanayan na ata. Di naman palaging si miss sexy ang natyetyempuhan namin minsan matanda, minsan maton pero di pa rin maiwasan ang pag dikit dikit sa likuran nature talaga eh.. Kinabukasan evaluate na lang sa ginawang kalokohan. Sa buhay estudyante maiihalintulad ko sa pagbitin sa jeep, mahirap sa una, nakakangawit pero pag nakasanayan smooth flow na, sabi nga parang kumakain na lng isang supot na mani. 1sang taon lng kami nagkasama ni waffu. Lumipat siya ng ibang Kolehiyo samantalang ako pinagpatuloy ko ang aking byahe ciempre pa ang pag bitin bitin sa hulihan ng jeep. After 5 years narating ko rin ang byahe ko ang pagiging 1sang enhenyero. Hindi na kami nagkita ni waffu. One time sa isang chatroom isang tao na pamilyar sa akin (after 14 years) si waffu ng dahil sa internet nagkita na nman kami at nagkausap. Nanariwa ang mga ala ala ng kalokohan. si jeepney, si miss seksi, at ilang kamalasang dabiana ang napapapwesto sa hulihan. Napag alaman ko na andun cia sa Kuwait ngaun, ako nman dito sa Riyadh. Pareho naming narating ang pinapangarap naming byahe, magkahiwalay nga lang. Nakakahiya mang isipin, pag naaalala ko kalokohan namin natatawa na lang ako..

Hello world!

Welcome to WordPress.com. After you read this, you should delete and write your own post, with a new title above. Or hit Add New on the left (of the admin dashboard) to start a fresh post.

Here are some suggestions for your first post.

1. You can find new ideas for what to blog about by reading the Daily Post.
2. Add PressThis to your browser. It creates a new blog post for you about any interesting  page you read on the web.
3. Make some changes to this page, and then hit preview on the right. You can always preview any post or edit it before you share it to the world.